Op donderdag 6 oktober jl. heeft het traditionele Diner Pensant plaatsgevonden. Met deelnemers van het ProcesIndustrie cluster organiseren we ieder jaar een bezoek inclusief diner aan een totaal andere branche. Dit jaar mochten we een kijkje nemen achter de gesloten deuren van de Penitentiarie Inrichting in Veenhuizen. Het doel van het bezoek was enerzijds om het belang van ketensamenwerking in een andere branche aan te tonen, anderzijds wilden we de dialoog aangaan wat betreft het belang van arbeid voor (ex-)gedetineerden.

Re-integratie is het belangrijkste doel van de Penitentiaire Inrichting in Veenhuizen: gevangenen moeten er beter uitkomen dan dat ze erin zijn gegaan. Om dit te bereiken is de ketensamenwerking tussen de PI en verschillende partners ontzettend belangrijk. Goede ketensamenwerking tijdens detentie met bijvoorbeeld partners in de zorg, maar ook op het gebied van werk en scholing, is nodig om na detentie de kans op recidive te verkleinen.

Binnen de gevangenismuren is een productiebedrijf gevestigd genaamd In-Made. Hier vervaardigen gedetineerden producten als pallets, displays, tuinmeubelen en nog veel meer. De gedetineerden kunnen metaal- en houtbewerken en poedercoaten. Producten en diensten worden aangeboden tegen een gereduceerde prijs omdat er geen sprake is van een winstoogmerk. Daarnaast is er Ex-Made. Ex-Made is de naam waaronder het gevangeniswezen gedetineerden bemiddelt naar een werkplek buiten de muren van de inrichting. 

Zoals ieder jaar krijgt de ontmoeting met een andere wereld vooral vorm door het diner. Er wordt dan niet alleen gegeten, maar aan de hand van een aantal onderwerpen vinden levendige discussies plaats. Dit jaar werden studenten van het Friesland College ingeschakeld om het diner te verzorgen. Iedere gang werd er gewisseld van tafel en kwam een ander onderwerp ter sprake. Onderwerpen waren: de vooroordelen die leven met betrekking tot (ex-)gedetineerden in relatie tot de arbeidsmarkt, het wederzijds belang van de procesindustrie en de gevangenis om intensiever samen te werken en wat een eerste stap zou kunnen zijn om met (ex-)gedetineerden te gaan werken.

Rond half 9 sloten we het Diner Pensant af. De belangrijkste conclusie van de avond was: ‘’Onbekend maakt onbemind’’. Iedereen is het erover eens dat we een verantwoordelijkheid hebben in onze maatschappij. Maar we zijn nu nog op het punt dat we, zolang we de keus hebben, deze verantwoordelijkheid liever bij een ander neerleggen. Dat kun je niemand kwalijk nemen. Bedrijven zouden eerst meer kennis moeten verkrijgen van de fasering van detentie en de mogelijkheden die er zijn met betrekking tot het in dienst nemen van (ex-)gedetineerden. Daarbij dient extra aandacht te zijn voor de achtervang van de (ex-)gedetineerden en de rollen die voor de Penitentiaire Inrichting en het bedrijfsleven zijn weggelegd. Dat kost veel tijd, want er leven nu eenmaal veel vooroordelen die niet zomaar weg te nemen zijn. Daar is meer bewustmaking voor nodig. Wellicht kunnen we dan in de toekomst hier het gesprek nog eens over aangaan.